De fokkerij van Hollandse Herdershonden langhaar is niet eenvoudig. Het aantal nesten per jaar is laag te noemen. Naar mijn mening is het ras nog steeds niet uit een gevaren zone. De gezondheid is gelukkig relatief goed te noemen maar, dan zullen alle fokkers in binnen- en buitenland nauw moeten samenwerken om dit zo te houden.
Ondanks dat showen mijn lust en mijn leven is, komt schoonheid niet op de eerste plaats. Een gezonde hond die een actief huiselijk leven kan leiden komt voor mij op de eerste plaats. De hond moet niet alleen lichamelijk gezond zijn maar ook geestelijk! Gelukkig kennen de meeste langharen een goede gezondheid en komen ze slechts voor de jaarlijkse inenting bij de dierenarts.
Ten tweede vind ik het karakter van belang. Aan een hond in de huidige (Nederlandse) samenleving worden fors meer eisen gesteld. Dit leidt ertoe, dat de tolerantie van honden in het algemeen, naar mensen toe, maar ook naar soortgenoten, fors moet zijn. Ook zijn vermogen om zich snel aan te passen aan een nieuwe omgeving mag geen probleem zijn. Een stabiele, zelfbewuste Hollander is dan ook mijn ideaal. Dit soort honden past dan ook het beste bij eigenaren die actief met hun hond willen bezig zijn zonder te overdrijven of de hond te kort doen. Ook mag het voor de hond geen probleem zijn als de dagelijke beweging er eens een keertje bij in schiet. Mijns ziens kan een goede Hollander aan veel facetten van de hondensport deelnemen. Afwisseling is echter noodzakelijk om verveling te voorkomen. Persoonlijk vind ik dat het gros van de langharen niet geschikt is om pakwerk mee te trainen. Een keertje als spelletje is geen probleem, wordt er meer druk uitgeoefend dan kan een langhaar daar moeilijker mee overweg. Vergeet niet dat hij pas tegen het vierde levensjaar volwassen begint te worden.........
Schoonheid, de derde plaats. De rasstandaard van de Hollandse Herdershond is in de loop der jaren weinig aangepast in tegenstelling tot vele andere rassen. Hierdoor ziet een Hollander van de 21e eeuw en vrijwel net zo uit als zijn voorouder eind 19e eeuw toen de rasstandaard voor het eerst werd opgesteld. Een aantal punten uit de standaard probeer ik in mijn fokkerij te benadrukken:
Hoogbenige, gestrekte honden met een adellijk, gestrekt hoofd, vlot soepel gangwerk, gemakkelijke draver, strak aanliggende duidelijk gestroomde vacht.
Porsche, een middag voor de geboorte van het J-nest: 13 pups in de baarmoeder!
De pups worden na een puptest pas aan de nieuwe eigenaar verkocht. Deze test geeft meer inzicht in het karakter van de pup en de verwachting van hoe een pup op latere leeftijd zal zijn. De mate van dominantie, leergierigheid maar ook de socialisatie door de fokker, wordt door middel van de test verkregen. Toekomstige eigenaren mogen een voorkeur voor een pup aangeven, de definitieve keuze wordt mede aan de hand van de uitslagen van de test gemaakt. Meer informatie over de test en de resultaten volgt nog.
Foto: Mieke van Viegen-Rappange neemt een puptest af: onderwerpen
